Steypueiningar, húsbrot og bankarán og átakið "reclaim the land" hefst

Fyrir rúmum áratug eða   1. febrúar 1998 eða sama dag og Morgunblaðið opnaði sinn fréttavef mbl.is þá gaf ég út mitt fyrsta veftímarit. Útgáfan var svolítið endaslepp enda var þetta grín og paródía á moggavefmiðilinn og hét minn miðill Gula Pressan - Skammtímarit og má ennþá finna það eintak á vefnum.

Núna  er ástandið þannig á Íslandi að fólk stelur undirstöðum undan húsum hvert hjá öðru og allt er í eigu einhverra þrotabúa og örvinglað fólk brýtur sundur húsin sín og grefur bílana sína svo engum nýtist það sem hirt er af þeim upp í kröfur. Það er engum hlátur í hug á Íslandi í dag, við höfum öll á tilfinningunni að við höfum verið rænd.  Vanalega væri fyndið að fólk steli kjöllurum í heilu lagi, jarði bíla og mölvi hús. En til að létta lundina þá lími í hérna inn eina grínfréttina í vefmiðlinum mínum árið 1998, það er frétt um bankann sem var stolið í heilu lagi. Þetta er sönn saga, það var á þeim tíma núbúið að setja upp hraðbanka fyrir framan skrifstofuna mína og svo einn daginn þá var hann horfinn. Þjófarnir höfðu komið á sendiferðabíl og stálu bankanum. Í heilu lagi. Hann fannst svo seinna og ég man ekki einu sinni hvort peningarnir hafi glatast Ein einmitt þetta gerðist fyrir framan augun á okkur. Bönkunum var stolið, fjármálakerfi heillar þjóðar var stolið, ekki í vopnuðu ráni heldur með því að rífa upp bankann og aftengja hann og fara með bankakerfið á þeytingsreið út í hinn stóraheim alþjóðlegra fjárglæfra og þar var bönkunum breytt í peningafroðumargföldunaspeglasali sem virkuðu meðal einhverjir trúðu á það sem þeir sáu í speglunum. 

Núna síðustu daga hef ég verið að safna andlegum þrótti og hvíla mig á þessum hroðalegu aðstæðum í samfélaginu, ég hef plantað og ég hef sáð og umpottað og unnið í garðinum.  Núna eru svalirnar hjá mér undirlagðar í alls konar sáningum. Hér er mynd af hluta svalanna. Þarna má sjá rauðar lúpínur sem munu blómstra næsta sumar, kál og baselikum og svo mjög bústnar og bragglegar jurtir sem komu upp af fræi sem ég tíndi á götum  Kaupmannahafnar í fyrra. Ég hef eitthvað klikkað á merkingum, ég hefði bara merkt þetta "dönsk fræ" en ég h eld helst að þetta séu Stokkrósir, fræ af jurtum sem uxu nánast upp úr götunni.  En það verður spennandi að fylgjast með hvort ég hef á réttu að standa. Ef þetta eru stokkrósir þá eiga þær að blómstra næsta sumar.

 

Svo er ég komin út í alls konar skreytilist í þessari garðrækt minni, ég er í óða önn að koma mér upp búálfum og ýmsu glingri til að punta garðinn. Því meiri litadýrð, því meiri sundurgerð, því betra. Ég er nú ekki komin lengra en að fá mér sparibaukana frá Sparisjóðnum, sparibaukana Króna og Króni. Þetta verða svona kreppubúálfar, krónuálfar en þá keypti ég í Góða hirðinum fyrir 150 kall stykkið.

Það er skemmtilegt að sá fræum og rækta eitthvað þegar kreppan veður yfir og allt er að hrynja og deyja. Ég er líka komin í hljóðlátan umhverfisaktívisma og mér segir svo hugur um að ég muni halda áfram á þeirri braut en kannski ekkert   Ég er að æfa mig í svona "reclaim the land" hérna í Reykjavík og byrja á malbikinu hinu megin við götuna hjá mér. Þar er ég búin að planta blómrunna beint ofan á malbikið og gróðursetja fleiri jurtir. Hér er útsýnið frá svölunum hjá mér, það sést í borgareyðimörk og rústasvæði hinum megin við götuna og mér sýnist að núna sé verið að taka það undir einhvers konar athafnasvæði fyrir bíla og geymslusvæði fyrir rusl. Þarna má sjá geymda ferjubifreiðar túrista, þarna bíla núna raðir leigubifreiða og þarna eru geymdar stórar kerrrur og vörubílar og steypumót.  Ég setti appelsínugulan hring á myndina sem sýnir hvar ég gróðursetti runnann.

En ég horfi á svæðið hinum megin við götuna sem tæplega verður byggt á í bráð, svæðið þar sem gróðurhúsin stóðu áður, gróðurhúsin sem seldu draslið frá Kananum á Vellinum og voru svo mölvuð og hugsa um hvað gráupplagt er að nota svona svæði til að gera Reykjavík að fallegri og manneskjulegri stað, ég hugsa um hvað fólk er á rangri leið sem heldur að Hiltonhótela-grandhótela túrismi sé ferðamennska framtíðarinnar, svona túrismi sem ferjar hópa milli bláa lónsins og kreppumusterisins sem kallast líka "tónlistar- og ráðstefnuhús"

Ég held ekki að lóðarhafar rústasvæðanna skili lóðunum með góðu og ég held að við borgarar í Reykjavík verðum að sýna fulla hörku núna ef við ætlum ekki að láta borgina grotna niður í eitt stórt gettó. Það er full ástæða til að nota óhefðbundnar aðferðir til að ná borginni aftur úr klóm malbiks og fjárglæfra.

Hér eru tenglar um sveit í borg

City Farmer News

Reclaiming Vacant Land

Misskilningur í Úlfarsárdal